‘Maak me even los, ik moet plassen.’ Peter knijpt zijn ogen stijf dicht. Hij zweeft zo lekker, in de verzadigde leegte van zijn lichaam. Als een warm matrasje ligt Celeste onder hem op haar rug, de armen langs haar hoofd. Gestaag gaat haar buik omhoog en weer omlaag. Meestal kietelt dat, huid op huid,…
(8) Ik wilde dus die berenjas maar mama deed haar zuchtgebaartje haar schuine blik al op het kaartje mijn zeuren, zei ze, gaf geen pas. Mam vroeg wat er in godsnaam was: (ik weigerde om weg te gaan, en sprak haar telkens bozer aan) ‘Ik wil gewoon die berenjas!’ Het zachte haar, het sterke leer…
(een al te kort verhaal, eigenlijk, bij nalezen. Het mocht maar 800 woorden zijn en kort is mijn kracht (nog) niet altijd. De karakters krijgen daarom wat weinig ruimte. Maar hé, de opdracht was dan ook om een familie rond een tafel tijdens het eten te beschrijven. Het schrijven bracht zoveel plezier – ik hou…
(Het eerste gedicht dat ik tijdens de lessen Poëzie van Jos Versteegen helemaal jambisch schreef. Jambisch. Dat kende ik nog niet. En het was nog best puzzelen. Het thema was ‘jeugdherinnering’. Altijd wilde ik de allergrootste doos Caran D’Ache van Sinterklaas. En steeds kreeg ik een kleine doos van de HEMA. Ook fijn. Maar ooit,…
