Happy Hour

Door Tom

  ‘Maak me even los, ik moet plassen.’ Peter knijpt zijn ogen stijf dicht. Hij zweeft zo lekker, in de verzadigde leegte van zijn lichaam. Als een warm matrasje ligt Celeste onder hem op haar rug, de armen langs haar hoofd. Gestaag gaat haar buik omhoog en weer omlaag. Meestal kietelt dat, huid op huid,…

Vingerwijzingen (Over de doden niets dan goeds)

Door Tom

(een al te kort verhaal, eigenlijk, bij nalezen. Het mocht maar 800 woorden zijn en kort is mijn kracht (nog) niet altijd. De karakters krijgen daarom wat weinig ruimte. Maar hé, de opdracht was dan ook om een familie rond een tafel tijdens het eten te beschrijven. Het schrijven bracht zoveel plezier – ik hou…