Ik laak elk vrij vertoon van uniform (verplicht Verkenner zijn, een angst als kind) Niet voegen maakt me minder snel bemind Ik kleed gedachten liever pluriform. h Niet meedoen staat voor vrij hard werken De vrijheid iets te laten vormt een strijd Ik reik naar binnen, buiten vaste perken Geldt vluchten in de geest wel…
In september 2019 ben ik als leerling begonnen aan de Schrijversvakschool. Het eerste jaar is meer dan bevallen. En omdat ik niet wens te lijden aan publicatieangst, besloot ik op een te warme ochtend in augustus 2020 een deel van mijn teksten aan de wereld toe te vertrouwen. Je kunt ze hier lezen. Verhalen, toneelwerk,…
(een al te kort verhaal, eigenlijk, bij nalezen. Het mocht maar 800 woorden zijn en kort is mijn kracht (nog) niet altijd. De karakters krijgen daarom wat weinig ruimte. Maar hé, de opdracht was dan ook om een familie rond een tafel tijdens het eten te beschrijven. Het schrijven bracht zoveel plezier – ik hou…
Een huiskamer, verbouwd tot ziekenkamer. In het bed ligt de vader. Op een van de stoelen rond het bed zit de zoon. Het is stil. De zoon vult een glas met water uit een kan die op een tafeltje staat, drinkt het leeg, kijkt dan zijn vader aan en beweegt met het glas, als om…
(Het eerste gedicht dat ik tijdens de lessen Poëzie van Jos Versteegen helemaal jambisch schreef. Jambisch. Dat kende ik nog niet. En het was nog best puzzelen. Het thema was ‘jeugdherinnering’. Altijd wilde ik de allergrootste doos Caran D’Ache van Sinterklaas. En steeds kreeg ik een kleine doos van de HEMA. Ook fijn. Maar ooit,…
