Bezoek van het Meisje
![](https://tomkniesmeijer.com/wp-content/uploads/2020/12/Schermafbeelding-2020-12-21-om-21.58.03.png)
Geschreven voor het tweede jaar Schrijversvakschool.
KARAKTERS:
OMA, 76
MOEDER, 52
JORIS, 17
ISHANA, 16
De eerste scène van een kort toneelstuk. Ik schreef het als opdracht voor het tweede jaar Toneelschrijven.
Oma is bij haar dochter ingetrokken omdat ze haar heup gebroken heeft. Moeder heeft daar zo haar gedachten bij. En dan heeft zoonlief ook nog aangekondigd dat zijn vriendinnetje komt theedrinken. Ishana wil een succesvolle zakenvrouw interviewen. Tenminste, dat heeft ze Joris verteld. Moeder is vereerd, maar al snel nemen de vragen een vreemde afslag. Voldoende materiaal voor ontwikkelingen tussen de generaties. Ze hebben allemaal hun eigen pijn.
SCÈNE 1. HUISKAMER
JORIS hangt op de bank, oortjes in. Een gedempte beat is te horen op de achtergrond. MOEDER werkt op een laptop. OMA zit in een rolstoel, bladert lusteloos door een tijdschrift. Af en toe kijkt ze op de klok.
MOEDER Moet dat?
(stilte)
MOEDER Joris. JORIS!
JORIS (doet één oortje even uit) Wat nou weer.
MOEDER Moet dat zo hard?
JORIS Ja, dat moet.
(doet oortje weer in)
MOEDER Hopeloos.
OMA Laat die jongen toch.
MOEDER Ik denk dat ik dat juist te veel doe.
OMA Heb je morgen trouwens tijd?
MOEDER Ik heb het hartstikke druk, mam.
OMA Laat maar dan.
MOEDER Wat wilde je doen.
OMA Even de stad in.
MOEDER De stad in?
OMA Nieuwe bh. En wat bovengoed. Was in de revalidatie al geen gezicht.
MOEDER Nooit geweten dat je daarom gaf.
OMA Ik vraag of je me naar de stad kan rijden, niet om commentaar op mijn kleding.
MOEDER Jij en ik. De stad in.
OMA Zeg ik iets raars?
MOEDER Is het niet een beetje laat?
OMA Ik zeg toch morgen.
MOEDER Laat in je leven.
OMA Als het teveel moeite is…
MOEDER Wat moet, dat moet.
Ik heb meetings op kantoor.
Ik kan je ophalen..
Even kijken…
Einde middag wordt dat.
OMA Fijn hoor kind.
MOEDER Zijn wij ooit samen de stad in geweest?
OMA Vroeger? Tuurlijk wel.
MOEDER Echt? Herinner ik me niets van.
OMA Je kwam niks tekort als kind.
MOEDER Of bedoel je die keer.. In de pauze van een van die vrouwendagen van je. We renden door Hoog Catharijne. Omdat ik voor de eindmusical een geel jurkje nodig had.
OMA Het hoeft toch niet de hele dag te duren?
MOEDER Andere kinderen hadden het over shoppen. Ik wist niet eens wat het was.
OMA Mode is een systeem. Daar moet je niet aan meewerken.
MOEDER Teveel moeite bedoel je?
OMA We hebben het gerooid, al die jaren. Daar mag je best dankbaar voor zijn. Andere kinderen…
MOEDER Dankbaar…?
OMA Altijd maar ik, ik, ik. Meer, meer, meer. Wij stonden ergens voor. Radicale gelijkheid. Wij stréden. Systeemdoorbraak! De lange mars. Gewéldige concepten.
MOEDER Concepten, ja. Jij was altijd liever met concepten bezig.
OMA Voor wie deed ik het allemaal, denk je?
MOEDER Voor jezelf?
OMA Die ondragelijke burgermanstrutterij die Nederland toen nog was. Je kunt je er geen voorstelling van maken.
MOEDER Je was er maar druk mee. Het hele feminisme, op jouw schouders.
OMA En we hadden nog lol ook.
MOEDER En ik?
OMA Wat er nu van over is…
MOEDER Ik moest het maar in mijn eentje uitzoeken…
OMA …Eigenlijk is het te gek voor woorden.
MOEDER …Kreeg ik geld mee. En achteraf commentaar, natuurlijk.
OMA Je leek Doris Day wel, in die truitjes die je uitkoos. Alleen het parelkettinkje ontbrak nog.
MOEDER Eén keer naar mij kijken. Was dat teveel gevraagd?
OMA Ik ben nooit een knuffel-en-tutmoeder geweest. Heb ik niet in me. Nooit gehad.
(stilte, Joris kijkt af en toe op, maar reageert verder niet)
MOEDER Jij kon alles toch zo goed regelen?
OMA Ze wisten me altijd weer te vinden, ja.
MOEDER Maar mij weg regelen is niet gelukt?
OMA Mijn god zeg.. Waar komt dat ineens vandaan?
MOEDER Dat vraag ik me nou regelmatig af. Moet ik dankbaar zijn omdat je dat niet wilde?
OMA Ik heb nooit… Meisje dan toch. Waarom zou je dat nou denken…
MOEDER Of dankbaar omdat je het gewoon niet op tijd kon regelen?
OMA Heb ik het zó slecht gedaan..?
MOEDER Je wás er nooit.
(stilte)
OMA Ik ben er nu toch…?
MOEDER Je bent er. Maar waarom, mam?
(stilte)
OMA (Naarstig bladerend in tijdschrift) Hoe laat is het eigenlijk?
MOEDER Je kunt nog klokkijken, neem ik aan?
OMA Het voelt veel later.
MOEDER De tijd loopt sneller voor bejaarden.
OMA (wil iets zeggen, houdt zich in)
MOEDER Als je denkt dat ik een fles wijn voor je open trek, dan heb je het mis.
OMA Saaie muts. Zuur ben je. Ik hóef al geen wijn meer.
MOEDER Ok, ma.. (slaat laptop met klap dicht)
OMA (slaat nadrukkelijk pagina om, negeert haar verder)